مسیر زندگی

 چه غباری گرفته اینجا ---

 لینک های دوستان هم که نصفش کار نمی کنه ---

 بعضی هاش اصلا وجود نداره --- لحظه انفجار برخی دوستان رسیده بوده---

 چه دوره هایی توی زندگی طی میشه ---

 چه افکاری در بعضی زمان ها داریم---

 با رویاها و آرزوهامون بزرگ می شیم--- قد می کشیم--- رشد می کنیم---

 میانسال میشیم---پیر میشیم و میمیریم ---

 در حالی که هزاران هزار کار انجام نداده داریم---

 چقدر بگیم ای کاش---

 مسیر زندگی هم چنان ادامه دارد و ختم به جایی نمی شود ---

 مسیر زندگی من به کجا می ره که هر روز از دیدن مناظرش بیشتر حیرت زده میشم---

پ.ن: دلتنگ گذشته شدم باز...کاش اینقدر تو گذشته سیر نمی کردیم ....

وقتی که فکر می کنی در اوج ایستادی

یه نگاه به بالا کافی ست

که بفهمی

در قعر هستی و خبر نداری!

پ.ن: دلخوشی های موقتی گذراتر از چیزی هستند که می پنداریم!

نسل تنهایی من،

کهنه نسلی است غریب،

و به پهنای زمان می ماند.

من در این تنهایی

و در این غربت درد

پی تکبیر سکوتی بودم

پی تکرار حضور

و به دنبال شعور....

لذت اومدنا تو اضطرابِ رفتنه

باد پاییزی شروع به وزیدن کرده، فرق باد پاییزی و باد بهاری این هست که باد بهاری لطافت داره ولی باد خزان سوزی داره که تا عمق جان می رود. باد خزان سوزی داره که تا عمق تنه تنومند درختان می رود و برگ های سبز را زرد و نارنجی می کند و می ریزد. خزان، یعنی پایان یک فصل تابستان دیگر با همه خوبی ها و بدی ها. وقتی فصل پاییز می رسه، یا آدما احساسی می شوند و یا غمگین.

در بین درختان، برگ ها شروع به ریزش می کند. سبزی درختان به زردی بدل می شود. اینجاست که می توان تشخیص داد کدام درختان حتی در باد خزان، سوز زمستان و برف و کوران طراوت خود را حفظ می کنند. اینجاست که سرو و کاج رخ نمایی می کنند.  در  تابستان و بهار نمی توان  کاج و سرو را به درستی تشخیص داد ولی با شروع باد خزان است که مشخص می شود سرو و کاج استوار و با قدرت، تنومند و محکم ایستاده اند.